Biobanken

Wanneer je in de zorg bloed laat prikken, een potje urine inlevert of met een wattenstaafje wangslijm afneemt, kan dat materiaal na onderzoek ook worden opgeslagen. Dat gebeurt in een biobank: een soort ‘schatkamer’ voor lichaamsmateriaal. Hier wordt het zorgvuldig bewerkt en bewaard, vaak in grote vriezers bij extreem lage temperaturen.

Veel biobanken zijn onderdeel van ziekenhuizen en worden gebruikt voor wetenschappelijk onderzoek. Alleen als jij daar toestemming voor geeft, kan jouw materiaal in een biobank terechtkomen. Biobanken die bedoeld zijn voor wetenschappelijk onderzoek kunnen worden geaccrediteerd zodat onderzoekers jaren later nog zeker weten dat ze betrouwbare analyses kunnen doen. Accreditatie spreekt het vertrouwen uit dat het klopt wat er op het etiket van bepaald materiaal staat, dat het op de juiste manier is behandeld en bij de juiste temperatuur is opgeslagen.

De norm voor biobanken is een nieuwe accreditatienorm bij de RvA. Als de eerste medische biobanken zijn geaccrediteerd, gaan we ons richten op accreditatie van biobanken met niet-humaan materiaal. Denk dan bijvoorbeeld aan biobanken met planten, dierlijk materiaal of micro-organismen.

De RvA accrediteert biobanken op basis van de norm ISO 20387.