Achtergronden van accreditatie


Formele accreditatie-erkenning

Wanneer een conformiteitverklarende instelling is geaccrediteerd, krijgt deze een formele accreditatie-erkenning. De instelling mag dan gebruik maken van het accreditatiemerk met registratienummer. Activiteiten met zo’n accreditatiemerk worden door overheden en in het (inter)nationale handelsverkeer veelal zondermeer geaccepteerd.

Wereldwijde acceptatie

Wereldwijd is afgesproken dat ieder land een eigen accreditatie-instelling heeft die moet voldoen aan de eisen van ISO/IEC 17011. De accreditatie-instellingen toetsen elkaar onderling tegen de gestelde norm. Dit heet de peer review. Wanneer de peer review met een goed resultaat is afgelegd, worden de accreditaties van deze instelling wereldwijd geaccepteerd. Zo bevordert accreditatie de wereldhandel, immers: handelsbarrières worden weggenomen. Voor een uitgesproken handels- en distributieland als Nederland is internationale afstemming van buitengewoon belang.

Normen

Accreditatie is gebaseerd op een serie nationale (NEN), Europese (EN) en internationale (ISO en IEC) normen. Deze normen richten zich met name op:
  • deskundigheid;
  • onafhankelijkheid;
  • onpartijdigheid;
  • continuïteit.
Het Nederlandse Normalisatie Instituut beheert de normen voor ons land.

Interpretatiedocumenten

Daar waar een norm niet toereikend is, of ruimte voor interpretatie biedt, bieden interpretatiedocumenten uitkomst. Deze zijn gepubliceerd door de Europese coöperatie voor Accreditatie (EA), het Internationale Accreditatie Forum (IAF) of de Internationale Laboratorium Accreditatie Coöperatie (ILAC). Ook kan de nationale accreditatie-instelling op bepaalde onderwerpen toelichtingen publiceren.